Dlaczego stosuje się test tolerancji glukozy?

Wskazania do powołania analizy
Celem tego badania jest określenie naruszeń metabolizmu węglowodanów.

W ten sposób diagnozuje się następujące choroby:

• poziom glukozy we krwi na czczo;
• cukrzyca;
• zaburzona tolerancja glukozy.

Badanie diagnostyczne jest niezbędne do określenia stanu zdrowia, zaburzeń metabolizmu glukozy.

Endokrynolodzy-diabetolodzy zalecają podobne badanie w następujących przypadkach:

• obecność objawów cukrzycy;
• wejście do grupy ryzyka rozwoju tej choroby;
• dziedziczność;
• wskaźnik BMI powyżej 25 km/m2;
• nadciśnienie tętnicze;
• niska aktywność fizyczna;
• zaburzenia metabolizmu lipidów;
• upośledzona tolerancja glukozy, cukrzyca ciążowa;
• obecność chorób układu sercowo-naczyniowego

Wszystkie te czynniki dają specjalistom powód do skierowania pacjenta na badania w celu postawienia dokładniejszej diagnozy i przepisania schematu leczenia, który złagodzi stan. Termin gotowości analizy wynosi 1-2 dni.

Test tolerancji glukozy nie może być wykorzystany do zdiagnozowania pacjenta w następujących przypadkach:

1. obecność jakiejkolwiek ostrej choroby, w tym wirusowej i zakaźnej
2. przyjmowanie leków zwiększających poziom glikemii.

W drugim przypadku konieczne jest zrobienie przerwy przed badaniem. Czas jej trwania powinien określić endokrynolog na podstawie obrazu klinicznego i samopoczucia pacjentki. Zadecyduje, czy w ogóle można zastosować test do diagnozy, a także wskaże, ile dni należy wykluczyć ze stosowania leków zdolnych do zwiększenia poziomu glikemii, aby test dał wiarygodny wynik.

Opis badania
Istnieją dwa rodzaje testu obciążenia glukozą: rozszerzony, który obejmuje pięć etapów wykonania, oraz standardowy, w którym krew pobierana jest tylko dwukrotnie. W każdym z nich określa się współczynniki hiperglikemii i postglikemii. Specjaliści kierują się tymi wskaźnikami, gdy muszą zrozumieć, czy pacjent ma problemy z metabolizmem glukozy i na jakim poziomie.

Egzamin ustny rozpoczyna się rano. Najpierw pobiera się badanie krwi na czczo, następnie pacjent proszony jest o wypicie 75 g bezwodnej glukozy lub też 82,5 g glukozy jednowodnej, którą następnie rozpuszcza się w 250-300 ml wody. Konieczne jest picie w ciągu pięciu minut (trochę więcej).

Badanie przeprowadza się, gdy osoba jest w stanie spokoju. Nie powinno być żadnej aktywności fizycznej, obowiązuje całkowity zakaz palenia. Test składa się tylko z sześciu etapów pobierania krwi. Po pierwszym, przed każdym kolejnym, zaleca się wypicie porcji glukozy. W przypadku dzieci test tolerancji glukozy obejmuje mniejszą porcję leku. Objętość zależy od wagi i wieku dziecka. Lekarz oblicza wszystko indywidualnie w każdym indywidualnym przypadku. Po każdym badaniu krwi określane są współczynniki hiperglikemii i postglikemii.

Jeśli poziom glukozy we krwi na czczo przekroczy 7 mmol/l, taki poziom glukozy we krwi oznacza, że pacjent nie może zostać przebadany. Ta liczba, uzyskana jako pierwsza pod warunkiem jakościowego przygotowania do analizy, umożliwia już postawienie diagnozy.

Ta technologia badań umożliwia wykrycie różnych zaburzeń w gospodarce węglowodanowej organizmu, ale nie pozwala na określenie przyczyn choroby. Dlatego w przypadku wykrycia jakiegokolwiek problemu wizyta u endokrynologa jest obowiązkowa. Doświadczony specjalista będzie mógł przestudiować obraz kliniczny, przepisać dodatkowe badania w celu przepisania skutecznego leczenia i przywrócenia zdrowia pacjenta.

Przygotowanie
Pacjenci powinni jeść normalnie przez co najmniej trzy dni, spożywając co najmniej 150 gramów węglowodanów dziennie. Jednocześnie konieczne jest utrzymanie normalnej aktywności fizycznej. Bezpośrednio przed testem obciążenia glukozą należy pościć przez 8-14 godzin. Możesz pić wodę, ale musi być niegazowana.

Ponadto podczas przygotowań do testu będziesz musiał wykonać następujące czynności:

• zjedz 30-50 g węglowodanów na obiad;
• powstrzymać się od palenia wieczorem;
• dzień przed badaniem należy unikać picia alkoholu.